Blond/Tripel

De naam "Tripel" komt eigenlijk voort uit een deel van het brouwproces, waarbij brouwers tot drie keer zoveel mout gebruiken als in een standaard trappistentafelbier. Tripels zijn van oudsher heldergeel tot diep goud van kleur, een tint of twee donkerder dan de gemiddelde Pilsener. De schuimkraag moet groot, dicht en romig zijn. Verwacht een complexe geur en smaak: pittige fenolen, poederachtige gist en fruitige esters met een zoete afdronk. Zoetheid komt van zowel de bleke mouten als de hogere alcohol. Bitterheid is er voor een sterk bier met zo'n lichte body, maar het kan moeilijk waar te nemen zijn in goed uitgebalanceerde versies. De lichtere body komt van het gebruik van Belgische kandijsuiker (tot 25 procent sucrose), die niet alleen de body lichter maakt, maar ook verschillende alcoholische aroma's en smaken toevoegt. Soms worden ook kleine hoeveelheden kruiden toegevoegd. Tripels zijn notoir alcoholisch, maar de beste voorbeelden verbergen deze kwaliteit nogal bedrieglijk, waardoor ze bieren zijn om van te nippen.

Belgische Pale Ale

De Belgische brouwscene is bezaaid met Belgian Pales, die oorspronkelijk werden gebrouwen om te concurreren met Pilseners tijdens het WO II-tijdperk. Traditioneel verschillen ze van andere regionale Pale Ales doordat ze minder bitter zijn, gerijpte hop gebruiken voor een delicate hopafdronk en zoete tot geroosterde mouttonen hebben. Ze moeten op de juiste manier worden gedecanteerd, waarbij de gist in de fles blijft. Dit zal hun briljante kleurengamma van licht strogeel tot verschillende amberkleurige tinten laten zien. De meesten zullen worden gekroond met dikke, kleverige, rotsachtige witte hoofden. Smaken en aroma's kunnen variëren. Sommige hebben een natuurlijk kruidig ​​karakter, bijgedragen door gist en hop, terwijl andere opzettelijk gekruid zijn. Er is ook een meer recente trend om hoppigere Pale Ales te maken om de Amerikaanse markt en zijn hopheads te verleiden.

Het blonde bier in Belgische stijl is typisch gemakkelijk drinkbaar, met een lage maar aangename hopbitterheid. Dit is een licht tot middelzwaar bier, met een laag moutaroma dat een gekruid en soms fruitig esterkarakter heeft. Suiker wordt soms toegevoegd om het waargenomen lichaam te verlichten. Deze stijl is middelmatig zoet en niet zo bitter als Belgische tripels of gouden sterke ales. Het is meestal briljant duidelijk. De algehele indruk is een balans tussen lichte zoetheid, kruiden en laag tot gemiddeld fruitige esteraroma's.

Bitter

De Bitter-stijl kwam van brouwers die deze ales wilden onderscheiden van andere milde brouwsels - bleke mout en meer hop invoeren. Meestal goud tot koper van kleur, de meeste voorbeelden zijn licht van body en laag in koolzuur. De alcohol moet laag zijn en niet in de mond worden waargenomen. De hopbitterheid is ondertussen matig tot assertief. De meeste Engelse bittertjes hebben een fruitige geur en smaak; diacetyl kan ook aanwezig zijn. Deze bieren worden traditioneel op vat geserveerd, maar veel brouwerijen hebben nu ook versies op fles.

Extra Special Bitters zijn in wezen agressievere en meer gebalanceerde Bitters, zowel qua alcohol als qua hopkarakter. Ze mogen echter niet overweldigend zijn. Het kleurbereik zal vergelijkbaar zijn, hoewel ESB's naar het donkere uiteinde van de schaal neigen; donker goud tot koper. Deze stijl met een laag koolzuurgehalte wordt gewoonlijk op vat geserveerd. Malts, vaak geroosterd en fruitig, hebben de neiging meer uitgesproken te zijn, met de mogelijkheid van enkele diacetyltonen. En ondanks het woord "bitter" in de naam, zijn deze bieren helemaal niet zo bitter. De sleutel tot een ESB is balans en drinkbaarheid.

Mild

In veel opzichten vergelijkbaar met een gewone Bitter, maar niet zo hoppig, is de Engelse Pale Mild Ale een delicaat, moutig brouwsel. Deze stijl is lichter van kleur dan Dark Milds en varieert van bleek amber tot diep amber of zelfs amberbruin. Fruitigheid, zwavel en boterachtige diacetyl kunnen aanwezig zijn in de neus, terwijl hop - traditioneel Engels van oorsprong - over het algemeen ingetogen is maar toch een evenwichtige bitterheid biedt. Het lage alcoholgehalte maakt dit type bier tot een perfect sessiebier. Niet zo populair als in het verleden, Pale Mild is niettemin een bier voor degenen die nuance en een beetje geschiedenis in hun pintglas waarderen.

Bier de Garde

Biere de Garde vertaalt zich als "bier om te bewaren". Deze Franse stijl duikt steeds meer op bij Amerikaanse producenten. Er bestaan ​​blonde, amberkleurige en bruine versies. Voorbeelden van Biere de Garde zijn licht amber tot kastanjebruin of rood van kleur. Deze stijl wordt gekenmerkt door een aroma van geroosterde mout en een lichte moutzoetheid. De smaak van alcohol is duidelijk aanwezig. Vaak op fles gerijpt, met wat gistkarakter.